تبليغاتX
اشک خورشید - شعری از دوست عزیزم بابک صحرانورد
" مي دانم انسان "



 دريا طوفاني
 اشك باراني

 اندوه طولاني
 بي هيچ قصدي رفتي

 و ناگاه تنها

 به هيچستان ميان تهي خويش رسيدي .
 مي دانم كه مي داني
 نهايت انسان خويش را نمي يابد .

 چه دشوار است در غبار ديگران ماندن

 و از خويش بيرون شدن

 در دايره ي تنگ زندگي

 

                             در دام بلاهاي خود
                             در عشق دل انگيز تو

                             در جنون سيري ناپذير ما

                             در كينه ي ازلي شما

                                                        مانده ايم

                                          سخت افسون شده ايم .              


                                                                    تهران -
زمستان 1371

                  

 

      شعر كوتاه " مي دانم انسا ن " جزو اولين شعر ها ی بابک صحرانورد است

    كه سا ل 1376 در كتاب " شاعران امروز " انتشارات

         " رود " همراه با شعر ديگري به چاپ رساند .

                            بابک  صحرانورد -۱۳۸۶

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم آبان 1386ساعت 14:44  توسط سعیده  |